تبلیغات





















:: یادداشت

حجت الاسلام و المسلمین محمد قطبی، رییس دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان و رییس میز توسعه و تعمیق فرهنگ قرآن
حجت الاسلام و المسلمین محمد قطبی، رییس دفتر تبلیغات اسلامی اصفهان و رییس میز توسعه و تعمیق فرهنگ قرآن
لباس به مثابه رسانه محیطی
 
لباس به مثابه رسانه محیطی
 
به مناسبت 21 تیر، روز عفاف و حجاب 
 
امروزه علاوه بر کارکرد پوشش و ایمنیِ جسم، لباس، به مثابه هنر و رسانه محیطی، نقش تعیین کننده ای دارد. در دهه های اخیر مراکز علمی و هنری بسیاری در دنیا کوشیده اند از این رسانه برای انتشار و ترویج آرمانها و ارزش های خود بهره بگیرند.
 
اساساً سبک زندگی بشر در پیداترین شکلش در لباس ظاهر می شود و همین لباس است که تابلوِ هویت و نگرش های افراد و آحاد جامعه است.
 
در اسلام نیز به این مقوله توجّه ویژه ای شده، در آیات کریمه قرآن و سیره و سنّت حضرات معصومین علیه السلام به طور دقیق و جامع به این موضوع پرداخته شده است، آیه مشهور «وَ لِباسُ التَّقوَی ذلِکَ خَیر». بارها و بارها ترجمه و تفسیر شده.
 
البته به نظر میرسد در ترجمه این آیه نسبت به بخش اولیه آیه، در ترجمه ها نوعی انصراف کلامی صورت می پذیرد و لباس التّقوی را به خویشتن داری و ایمانِ قوی تعبیر می کنند درحالی که به نظر می رسد منظور از لباس التّقوی، لباسی است که وِقایت و شأنیّت انسان را حفظ و تأمین می کند.
 
در این صورت تقوی صفت برای لباس است نه اینکه لباس ویژگی خاصی برای تقوی باشد، براین اساس پیام آیه چنین است: «لباسی که مایه حفظ و حراست انسان بشود بهتر است». بنابراین می توان گفت قرآن به یک نوع لباسی اشاره دارد که دارای صفت تقوی است. و آن لباسی است که غایت و کارکردش حفظ حریم ها و حرمت ها باشد. و جامعه را از غلطیدن به سَمت فحشا و گناه نگه داشته و محفوظ بدارد.
 
با قبول این فرض می توان گفت ملاک تقوایی بودن لباس، یک ملاک اجتماعی و براساس کارکردها و تاثیرات اجتماعیِ لباس است و نه صرفاً معیارهای فقهیِ اولیه برای لباس، چراکه معیارهای فقهی نیز تشخیص آنها به عرف سپرده شده و بنابر تشخیص فهم اجتماعی است که می توان مشروع یا نامشروع بودن یک لباس را به دست آورد.
 
مطابق آنچه بیان شد می بایست حاکمیت اسلامی با بکارگیری خِرَد جمعی و از طریق نخبگان فرهنگی و اجتماعی، در هر دوره از حیات اجتماعی و فرهنگی، نسبت به تعیین ملاک ها و معیارهایِ لباسِ تقوا اقدام نماید و محصول این خِرَد جمعی و اندیشه نخبگانی به صورت نظام واره قانونی در سطح جامعه مورد وفاق قرار گیرد.
 
این امر موجب می شود اولاً سلیقه های فردی و تشخیص های انفرادی در سطح جامعه موجب حرکت های غیر منطقی نشود ثانیاً آحاد جامعه بتوانند با مراجعه به نظام واره و الگوهای مضبوط و تعیین شده، حدّ و حدود لوازم شرعیِ لباس را به دست بیاورند و ثالثاً نهادهای متولیِ امر به معروف و نهی از منکر و فرهنگی و انتظامی نیز بتوانند در قالب رعایت حدودِ تعیین شده مطابق نظام واره لباسِ تقوی اقدام نمایند.
 
همچنین بسته به اقتضای فرهنگی و اجتماعیِ جوامع و خرده فرهنگ ها و حتی با توجّه به فصول سال و مشاغل مختلف می توان انعطاف در نظام واره را اعمال نمود و الگوهای مناسب را پیشنهاد داد.
 
علاوه بر همه این فواید، رسانه های جمعی از قبیل صدا و سیما و نهادهای فرهنگی نیز بدون تردید و بدون اعمال سلیقه می توانند نسبت به اقدامات فرهنگی پیرامون عفاف و حجاب اقدام نمایند، این الگو موجب می شود لباس به مثابه رسانه فرهنگی و ارزشی در سطح جامعه به عنوان تابلوی فرهنگی به صورت سیار، ارزش های انسانی را به جامعه منتقل نماید.


محمد قطبی جشوقانی




 
امتیاز دهی
 
 

نظر شما
نام
پست الكترونيک
وب سایت
نظر

بيشتر


تعداد بازديد اين صفحه: 70
خانه | بازگشت | حريم خصوصي كاربران |
Guest (PortalGuest)

دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم (شعبه اصفهان)
مجری سایت : شرکت سیگما